High Potential (HiPo) to pracownik, który nie tylko osiąga dobre wyniki w swojej obecnej roli, ale posiada również potencjał do skutecznego funkcjonowania na wyższym poziomie odpowiedzialności w przyszłości.
Potencjał obejmuje między innymi:
To właśnie dlatego identyfikacja High Potential jest jednym z najważniejszych elementów skutecznej sukcesji liderów.
Jednym z najczęściej popełnianych błędów jest utożsamianie wysokich wyników z wysokim potencjałem.
Pracownik, który osiąga najlepsze wyniki sprzedażowe lub realizuje cele szybciej od innych, nie musi automatycznie posiadać kompetencji niezbędnych do zarządzania zespołem czy pełnienia roli lidera.
W praktyce organizacje często mylą dwa pojęcia:
| High Performer | High Potential |
|---|---|
| Osiąga wysokie wyniki dziś | Ma potencjał do osiągania wyników na wyższym poziomie w przyszłości |
| Koncentruje się na obecnej roli | Potrafi rozwijać się wraz ze wzrostem odpowiedzialności |
| Sukces mierzymy efektami pracy | Sukces mierzymy potencjałem rozwojowym |
To właśnie dlatego wiele programów talentowych rozwija osoby najbardziej widoczne, a niekoniecznie te, które posiadają największy potencjał liderski.
W wielu organizacjach decyzje dotyczące High Potential nadal opierają się głównie na opinii managerów.
Choć doświadczenie przełożonych jest niezwykle cenne, takie podejście niesie ze sobą ryzyko błędów poznawczych.
Pracownik osiągający dobre wyniki jest automatycznie postrzegany jako kandydat do awansu.
Managerowie częściej dostrzegają potencjał u osób podobnych do siebie pod względem stylu pracy lub sposobu komunikacji.
Do programów talentowych trafiają osoby najbardziej aktywne i zauważalne, a niekoniecznie te o największym potencjale.
Różni managerowie mogą zupełnie inaczej definiować potencjał liderski.
W efekcie identyfikacja talentów staje się procesem subiektywnym, a organizacja zwiększa ryzyko błędnych decyzji sukcesyjnych.
Wiele organizacji koncentruje się na rozwoju osób już zakwalifikowanych do programów High Potential.
Znacznie rzadziej zadaje sobie pytanie:
Jeżeli proces identyfikacji jest błędny, organizacja może:
Problem nie polega więc na braku talentów.
Problem polega na tym, że wiele organizacji nie wie, gdzie te talenty się znajdują.
Coraz więcej organizacji przechodzi z podejścia opartego na intuicji na podejście oparte na danych.
Data-Driven HR pozwala podejmować bardziej trafne decyzje dotyczące pracowników poprzez wykorzystanie obiektywnych informacji zamiast wyłącznie subiektywnych opinii.
W procesie identyfikacji High Potential mogą być wykorzystywane między innymi:
Dzięki temu organizacja zyskuje bardziej obiektywny obraz potencjału pracowników.
Organizacja lepiej rozumie, którzy pracownicy są gotowi do objęcia kluczowych ról w przyszłości.
Dane pomagają odróżnić wysokie wyniki od rzeczywistego potencjału liderskiego.
Pracownicy o wysokim potencjale otrzymują jasną ścieżkę rozwoju i większe możliwości awansu.
Do programów trafiają osoby posiadające rzeczywisty potencjał do rozwoju.
Programy rozwoju talentów nie zawodzą dlatego, że organizacjom brakuje utalentowanych pracowników.
Najczęściej zawodzą dlatego, że firmy nie potrafią skutecznie identyfikować potencjału.
W świecie rosnącej konkurencji o talenty oraz coraz większego znaczenia sukcesji liderów, decyzje o ludziach oparte na danych stają się nie tylko przewagą konkurencyjną, ale koniecznością.
Bo przyszli liderzy często już dziś pracują w organizacji.
Pytanie brzmi: czy potrafisz ich dostrzec, zanim zrobi to konkurencja?
Nie. Wysokie wyniki w obecnej roli nie oznaczają automatycznie potencjału do pełnienia bardziej złożonych funkcji w przyszłości. High Potential to przede wszystkim zdolność do rozwoju i adaptacji na wyższym poziomie odpowiedzialności.
Najlepszym sposobem jest wykorzystanie obiektywnych narzędzi, takich jak testy psychometryczne, assessment center czy analiza kompetencji. Pozwalają one ocenić nie tylko to, co pracownik osiąga dziś, ale także jego możliwości rozwojowe.
Nie. Doświadczenie managerów jest bardzo wartościowe, jednak powinno być uzupełnione o dane i obiektywne metody oceny. Dopiero połączenie obu podejść daje najlepsze rezultaty.
Najczęściej wykorzystywane są:
Identyfikacja potencjału powinna być procesem ciągłym. Rekomenduje się przegląd co najmniej raz w roku, jednak w dynamicznych organizacjach warto robić to częściej.
Tak. Nawet w mniejszych organizacjach identyfikacja przyszłych liderów jest kluczowa dla stabilnego rozwoju i sukcesji. Skala programu może być mniejsza, ale jego znaczenie pozostaje takie samo.
Najważniejszym krokiem jest zdefiniowanie, czym w organizacji jest potencjał oraz wdrożenie spójnych, obiektywnych kryteriów jego oceny. Dopiero na tej podstawie warto budować program rozwojowy.
Najlepszy handlowiec rzadko bywa najlepszym menedżerem. Zobacz, jak decyzje o awansie i utrzymaniu wartościowych pracowników oprzeć na danych, a nie na intuicji.
Przez ostatnią dekadę firma SHL zbierała i analizowała dane obejmujące ponad 6,6 milionów rekordów w swojej […]